Jadzia karmi jelonki w nara, japonia, otoczona przez kilka jeleni i przechodniów Jadzia karmi jelonki w nara, japonia, otoczona przez kilka jeleni i przechodniów

Nara i jej jelenie. Jak wygląda jednodniowa wycieczka z Kioto?

Podczas pobytu w Kioto wyskoczyliśmy na jeden dzień do Nary. Jelenie spacerujące między turystami to dopiero początek. Opowiadamy, co udało nam się zobaczyć, jak wyglądała wycieczka i czy jeden dzień wystarczył, żeby poznać dawną stolicę Japonii.

This post is also available in: Przełącz na EnglishEnglish

Spis treści

Cześć! 👋

Nasz jednodniowy wyjazd do Nary wyszedł trochę inaczej, niż początkowo zakładaliśmy. Podczas pobytu w Kioto chcieliśmy odwiedzić Nintendo Museum, ale dość szybko okazało się, że z biletami nie będzie tak prosto. Nintendo sprzedaje je w systemie losowania, do którego można zgłaszać się nawet trzy miesiące wcześniej. Jeśli później pojawiają się wolne miejsca, trafiają do dodatkowej sprzedaży. My zabraliśmy się za temat zdecydowanie za późno 😄

Zamiast więc spędzać kolejny dzień w Kioto, postanowiliśmy pojechać do Nary. Mieliśmy ją wcześniej na uwadze, ale dopiero brak biletów do muzeum sprawił, że ostatecznie znalazła się w naszym planie.

Nara kojarzyła nam się przede wszystkim z jeleniami, które swobodnie chodzą między ludźmi, zaglądają turystom do toreb i potrafią całkiem stanowczo domagać się jedzenia. Ale jest też coś, czego wcześniej nie wszyscy muszą wiedzieć: Nara była stolicą Japonii jeszcze przed Kioto, w latach 710-784. Zachowało się tu sporo świątyń i sanktuariów z czasów, kiedy miasto było jednym z najważniejszych ośrodków kraju.

Z Kioto można dotrzeć tutaj pociągiem w mniej więcej 35-50 minut, zależnie od wybranego połączenia. Przy takiej odległości nie potrzebowaliśmy kolejnego noclegu ani szczególnie skomplikowanego planu. Pojechaliśmy rano, żeby spędzić dzień na miejscu, a później wrócić do naszego hotelu w Kioto.

W tym wpisie pokażemy Wam, jak wyglądała nasza wycieczka, co udało nam się zobaczyć, jak zachowywały się słynne jelenie i czy rzeczywiście wystarczy jeden dzień, żeby odwiedzić Narę.

Jeśli trafiliście tutaj w środku naszej japońskiej podróży, wcześniej opisaliśmy już nasz pierwszy pobyt w Tokio oraz miejsca, które tam zwiedziliśmy. Z kolei o Kioto przygotowaliśmy dwa artykuły: pierwszy o samym pobycie, transporcie i kosztach, a drugi o miejscach, które odwiedziliśmy.

No dobra, to chodźmy zobaczyć, o co chodzi z tymi jeleniami. 😄

Jak dojechać z Kioto do Nary?

My do Nary wybraliśmy się pociągiem i przy takiej odległości trudno znaleźć sensowniejszy środek transportu. Z Kioto jedzie się około 35-50 minut, zależnie od połączenia, więc można spokojnie pojechać na jeden dzień i wieczorem wrócić do hotelu. Nie trzeba wynajmować samochodu ani rezerwować dodatkowego noclegu.

Są jednak dwie główne opcje kolejowe: JR i Kintetsu. Obie dowiozą Was do Nary, ale na różne stacje, co przy jednodniowym zwiedzaniu ma pewne znaczenie.

Pociągi JR Miyakoji Rapid kursują z Kyoto Station bezpośrednio do JR Nara. Podróż trwa około 45 minut, a bilet kosztuje 720 JPY w jedną stronę. To zwykły pociąg regionalny, więc nie potrzebujecie rezerwacji miejsca. Możecie po prostu przejść przez bramki z Suicą albo inną kartą IC i wsiąść do odpowiedniego składu.

Druga możliwość to Kintetsu Railway. Z Kyoto Station można dotrzeć do Kintetsu-Nara zwykłym pociągiem Express za 760 JPY, zwykle w około 45-50 minut. Są też szybsze Limited Express, które pokonują trasę w około 35 minut, ale wymagają osobnego biletu z miejscówką i dopłaty. Za taki przejazd zapłacicie orientacyjnie 1280 JPY lub więcej, zależnie od wybranego pociągu.

A jeśli jedziecie z Osaki?

Nara jest równie wygodna jako jednodniowy wypad z Osaki, szczególnie jeśli mieszkacie w okolicach Namby.

Z Osaka-Namba pociąg Kintetsu Rapid Express dojeżdża bezpośrednio do Kintetsu-Nara w około 35-40 minut za 680 JPY. Z kolei z JR Osaka Station można pojechać Yamatoji Rapid do JR Nara w około 50 minut za 840 JPY.

Nie jechalibyśmy natomiast do Nary specjalnie z Tokio tylko po to, żeby zobaczyć jelenie. Odległość jest dużo większa, a podróż wymaga przejazdu Shinkansenem i dalszej przesiadki. Jeśli planujecie trasę po Japonii, znacznie rozsądniej dorzucić Narę do pobytu w Kioto albo Osace.

Nara Park i jelenie, które nie zawsze są takie grzeczne

📍 Pinezka na mapie: Google Maps

Pierwsze jelenie zobaczyliśmy właściwie od razu po dotarciu do Nara Park. Jedne leżały sobie na trawie, inne spacerowały między turystami, a jeszcze inne szukały kogoś, kto miał przy sobie coś do jedzenia. Ludźmi specjalnie się nie przejmują, chyba że zobaczą w Waszych rękach krakersy. Wtedy nagle stajecie się bardzo interesujący 😄

W parku i jego okolicach żyje ponad 1600 jeleni sika. Nie sprowadzono ich tutaj dla turystów. Zwierzęta zamieszkują ten teren od stuleci, a ich obecność wiąże się z sanktuarium Kasuga Taisha. Według miejscowej legendy jedno z bóstw przybyło do Nary na grzbiecie białego jelenia. Od tamtej pory jelenie zaczęto uważać za posłańców bogów i otaczano szczególną ochroną. Dzisiaj mają status japońskiego pomnika przyrody.

Jak wygląda karmienie tych małych łakomczuchów?

W parku znajdziecie stoiska ze specjalnymi krakersami shika senbei. Paczka dziesięciu sztuk kosztuje około 200 JPY, a my płaciliśmy za nie gotówką. Przygotowuje się je z otrębów ryżowych i mąki, bez przypraw czy cukru. Jeleniom nie powinno się podawać żadnego innego jedzenia, nawet jeśli próbują przekonać Was, że zawartość plecaka też będzie w porządku.

Pewnie widzieliście nagrania, na których jelenie kłaniają się ludziom. Tak, naprawdę to robią! Niektóre pochylają głowę przed otrzymaniem krakersa, bo nauczyły się, że takie zachowanie pomaga zdobyć jedzenie. Wygląda to uroczo, szczególnie kiedy stoi przed Wami jelonek, który sprawia wrażenie wyjątkowo dobrze wychowanego.

Tylko że te dobre maniery kończą się dość szybko, kiedy zbyt długo trzymacie krakersy w ręce 😂

Jelenie potrafią szturchać, ciągnąć za ubranie, a nawet ugryźć, jeśli uznają, że zdecydowanie za wolno je karmicie. Niektóre są przy tym tak nachalne, że trudno spokojnie wyjąć kolejnego krakersa. Lepiej nie machać im jedzeniem przed nosem ani nie przeciągać całej sytuacji dla zdjęcia.

Kiedy skończycie karmić, pokażcie otwarte, puste dłonie. Część jeleni rozumie ten gest i idzie szukać szczęścia u kolejnego turysty. Uważajcie też na papierowe torby i mapy, bo zwierzęta potrafią próbować zjadać rzeczy, które zdecydowanie nie powinny znaleźć się w ich diecie. Przy samicach z młodymi i dorosłych samcach zachowajcie większy dystans.

Nam spotkanie z jeleniami bardzo się podobało. Są przeurocze, a obserwowanie ich zachowania dostarcza sporo śmiechu. Trudno się też obrażać na zwierzę, które przed chwilą grzecznie się ukłoniło, a teraz próbuje dobrać się do reszty Waszych krakersów 😄

Dla samych jeleni pojechalibyśmy do Nary ponownie, ale pamiętajcie, że mimo przyzwyczajenia do ludzi nadal są to dzikie zwierzęta. Najlepiej nakarmić je spokojnie, zrobić kilka zdjęć i pozwolić im wrócić do swoich zajęć.

Czy jelenie w Narze mogą ugryźć?

Mogą, i Jadzia przekonała się o tym osobiście 😂 Jeden z jelonków postanowił ją udziabać, więc potwierdzamy, że te sympatyczne mordki mają też zęby i potrafią z nich korzystać.

Najczęściej problem pojawia się podczas karmienia, kiedy zwierzę widzi krakersy, ale nie może się ich doczekać. Może wtedy zacząć szturchać, podgryzać ubranie albo próbować złapać Was zębami. Lepiej więc nie drażnić jeleni jedzeniem, nawet jeśli chcecie zrobić zabawne zdjęcie.

A co ze zdrowiem tych zwierząt? Japonia jest krajem wolnym od rodzimej wścieklizny, a władze Nary informują, że nie odnotowano przypadków przeniesienia tej choroby przez tutejsze jelenie. Nie oznacza to jednak, że ugryzienie można całkowicie zignorować. Jeśli zwierzę uszkodzi Wam skórę, przemyjcie ranę wodą z mydłem i skonsultujcie się z lekarzem, ponieważ każde ugryzienie niesie ryzyko zakażenia bakteryjnego.

Tōdai-ji i Wielki Budda

📍 Pinezka na mapie: Google Maps

Po spotkaniu z jeleniami w Nara Park można przejść prosto do Tōdai-ji, jednej z najważniejszych świątyń buddyjskich w Japonii. Już sama brama prowadząca do kompleksu daje wyobrażenie o skali tego miejsca, ale największy budynek czeka kawałek dalej.

To Daibutsuden, czyli Sala Wielkiego Buddy. Ma około 57 metrów szerokości i prawie 49 metrów wysokości. Całość wykonano z drewna, a wewnątrz znajduje się ogromny posąg siedzącego Buddy Wajroczany, mierzący niemal 15 metrów wysokości. Dopiero kiedy zobaczycie ludzi stojących obok, można naprawdę ocenić jego rozmiary.

Historia Tōdai-ji sięga VIII wieku, kiedy Nara była jeszcze stolicą Japonii. Budowę wielkiego posągu zlecił cesarz Shōmu, a jego uroczyste poświęcenie odbyło się w 752 roku. Przedsięwzięcie miało również znaczenie polityczne. Cesarz chciał w ten sposób wspierać jedność kraju i zapewnić mu pomyślność w trudnym okresie epidemii oraz niepokojów społecznych.

Przez kolejne stulecia świątynia kilkukrotnie ucierpiała podczas konfliktów i pożarów. Obecną Salę Wielkiego Buddy ukończono w 1709 roku. I tutaj ciekawy szczegół: odbudowano ją w mniejszej szerokości niż pierwotny budynek, ponieważ zabrakło pieniędzy na odtworzenie całej konstrukcji. Patrząc na dzisiejszy Daibutsuden, trudno sobie wyobrazić, że dawniej był jeszcze większy.

W środku można obejść posąg i przyjrzeć się jego konstrukcji z różnych stron. Zobaczycie też potężne drewniane filary podtrzymujące dach. Przy jednym z nich znajduje się otwór, przez który odwiedzający próbują się przecisnąć. Według miejscowej tradycji ma on wielkość nozdrza Wielkiego Buddy, a przejście przez niego ma przynosić pomyślność. To chyba jedna z bardziej nietypowych atrakcji, jakie można znaleźć wewnątrz świątyni 😄

Bilet do Sali Wielkiego Buddy kosztuje 800 JPY od osoby, czyli 1600 JPY za nas oboje. Jeśli chcecie zwiedzić również muzeum Tōdai-ji, dostępny jest bilet łączony za 1200 JPY od osoby. Od kwietnia do października sala jest otwarta od 7:30 do 17:30, a zimą od 8:00 do 17:00.

My zdecydowanie zostawilibyśmy Tōdai-ji w planie jednodniowej wycieczki do Nary. Nawet jeśli podczas pobytu w Japonii zobaczyliście już kilka świątyń, rozmiary tego budynku i posągu robią swoje. Na samą salę przeznaczcie około 30-45 minut, a jeśli chcecie pospacerować po większej części kompleksu, odpowiednio więcej.

Kasuga Taisha i okolice leśnych ścieżek

📍 Pinezka na mapie: Google Maps

Po spacerze po Nara Park i wizycie w Tōdai-ji można ruszyć dalej w stronę Kasuga Taisha. To sanktuarium shintō znajduje się wśród drzew, a prowadząca do niego droga jest już atrakcją samą w sobie. Po obu stronach stoją setki kamiennych latarni, niektóre mocno porośnięte mchem. Między nimi można spotkać kolejne jelenie, które najwyraźniej uznały cały ten teren za swój dom. 🦌

Kasuga Taisha powstało w 768 roku i przez stulecia było związane z rodem Fujiwara, jedną z najpotężniejszych rodzin w dawnej Japonii. To właśnie z tym miejscem wiąże się legenda o bóstwie, które przybyło na białym jeleniu. Jeśli wcześniej zastanawialiście się, skąd w Narze tak szczególne traktowanie tych zwierząt, tutaj historia zaczyna nabierać sensu.

Najbardziej charakterystyczne są jednak latarnie. Na terenie sanktuarium znajduje się ich około 3000, zarówno kamiennych ustawionych przy ścieżkach, jak i brązowych zawieszonych pod dachami budynków. Przez lata fundowali je wierni jako dary dla sanktuarium. Zwykle pozostają zgaszone, ale podczas festiwalu Mantōrō zapala się je w lutym i sierpniu. Przy takiej liczbie musi to wyglądać naprawdę ciekawie.

Same budynki łatwo rozpoznać po intensywnie czerwonych kolumnach, białych ścianach i dachach krytych korą cyprysową. Niektóre elementy kompleksu są regularnie odnawiane w ramach tradycji sięgającej wielu stuleci. Dzięki temu sanktuarium zachowuje swój charakter, mimo że ma już ponad 1200 lat.

Spacer po ogólnodostępnej części Kasuga Taisha jest bezpłatny. Jeśli chcecie wejść do wewnętrznej części kompleksu, gdzie znajdują się między innymi korytarze z wiszącymi latarniami i pomieszczenie z zapalonymi lampionami, bilet kosztuje 700 JPY od osoby. Płatna część jest dostępna zasadniczo od 9:00 do 16:00, choć podczas uroczystości religijnych może być zamknięta.

Za sanktuarium rozciąga się jeszcze Kasugayama Primeval Forest, czyli chroniony od ponad tysiąca lat las. Już w IX wieku zakazano tutaj polowań i wycinania drzew ze względu na religijne znaczenie tego miejsca. Nie wszystkie jego fragmenty są dostępne dla odwiedzających, ale w okolicy znajdziecie ścieżki, którymi można kontynuować spacer.

Kasuga Taisha dobrze pasuje do jednodniowej trasy po Narze, szczególnie jeśli lubicie chodzić. Sama droga wśród drzew i kamiennych latarni daje sporo przyjemności, a po drodze nadal można spotkać jelenie. My nie planowalibyśmy jednak dodatkowej wyprawy wyłącznie dla płatnej części sanktuarium. Najlepiej połączyć je z Tōdai-ji i spacerem po Nara Park.

Kōfuku-ji i okolice centrum Nary

📍 Pinezka na mapie: Google Maps

Kōfuku-ji znajduje się kilka minut spacerem od stacji Kintetsu-Nara, więc łatwo zajrzeć tutaj po drodze do Nara Park albo podczas powrotu na pociąg. Po terenie kompleksu można swobodnie spacerować, bez konieczności kupowania biletu.

Historia świątyni sięga 710 roku, kiedy przeniesiono ją do nowej stolicy Japonii. Przez stulecia była związana z potężnym rodem Fujiwara, który miał ogromne wpływy na cesarskim dworze. W pewnym okresie świątynia posiadała nawet własne siły zbrojne i sprawowała znaczną władzę nad okolicznym regionem.

Najbardziej charakterystycznym elementem Kōfuku-ji jest pięciopiętrowa pagoda o wysokości około 50 metrów. Pierwszą wzniesiono w 730 roku, ale obecna konstrukcja pochodzi z 1426 roku. Wcześniejsze budowle wielokrotnie niszczyły pożary.

Niestety, jeśli wybieracie się do Nary z myślą o zobaczeniu słynnej pagody, możecie się rozczarować. Od 2023 roku trwa jej gruntowna renowacja, a budynek został zasłonięty konstrukcją zabezpieczającą. Remont potrwa jeszcze kilka lat, więc zdjęcia z internetu niekoniecznie odpowiadają temu, co zobaczycie na miejscu.

Poza pagodą na terenie kompleksu znajduje się kilka innych budynków, w tym odbudowany w 2018 roku Central Golden Hall. Do jego wnętrza można wejść za dodatkową opłatą, ale my ograniczyliśmy się do spaceru po ogólnodostępnej części świątyni.

Kōfuku-ji można więc spokojnie połączyć ze zwiedzaniem centrum Nary. Nie trzeba planować na nie osobnej wyprawy, szczególnie jeśli nie zamierzacie wchodzić do płatnych budynków. Nam wystarczył spacer po kompleksie, choć szkoda, że akurat trafiliśmy na wieloletni remont jego najbardziej rozpoznawalnej części.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *